Fatma Hassona – 24-letnia palestyńska fotoreporterka i główna bohaterka filmu, zginęła wraz z siedmioma członkami swojej rodziny 15 kwietnia 2025 roku w Strefie Gazy w wyniku zbombardowania jej domu przez Izrael. Film jest zapisem jej losów w sercu piekła mieszkańców Strefy Gazy, w czasie gdy Izrael dokonywał tam ludobójstwa. Reżyserka, znana z dokumentowania konfliktów w Iranie („Teheran bez autoryzacji”, „Czerwona róża”, „Syrena”) za pomocą telefonu komórkowego rejestruje rok codziennego życia młodej Palestynki pod izraelską okupacją, jej zmagania o przetrwanie, ucieczki z miasta do miasta, bombardowania i relacje o popełnionych zbrodniach. Między kobietami rodzi się niemal matczyna więź. Każda sekunda filmu przybliża nas do nieuchronnej i zbliżającej się śmierci Fatmy, a jej relacje są nie tylko dojmującym świadectwem ludobójstwa na Palestyńczykach, ale nabierają kluczowego znaczenia dla historii.  Fatma dzień przed śmiercią dowiedziała się, że film został zakwalifikowany do konkursu Festiwalu Filmowego w Cannes.