Reżyserka Elvira Lind kieruje kamerę na własną rodzinę, jednocześnie dokumentując proces twórczy swojego męża, Oscara Isaaca. Film śledzi przygotowania Isaaca do jednej z najtrudniejszych ról teatralnych – Hamleta w Public Theater w Nowym Jorku – w przełomowym okresie jego życia. W tle rozgrywają się narodziny ich pierwszego dziecka oraz nagła śmierć matki Oscara, co nadaje opowieści głębię emocjonalną i ukazuje subtelne balansowanie między obowiązkami rodzinnymi, artystycznym zaangażowaniem a osobistą żałobą. Film bada granicę między życiem a sztuką i pokazuje, jak rola aktorska wchodzi w dialog z prywatnym doświadczeniem i codziennością. Kamera nie tylko dokumentuje przygotowania do „Hamleta”, lecz także pokazuje, jak teatr może stać się narzędziem przeżywania żałoby, miłości i transformacji. Film dowodzi, że twórczość i życie rodzinne nie są odrębnymi sferami, lecz przenikają się, tworząc pełen intymności, emocji i pasji związek. Dzięki połączeniu nagrań z prób, ujęć życia rodzinnego i subtelnych obserwacji codzienności, film staje się medytacją nad przemijaniem, pamięcią i rolą sztuki w definiowaniu tożsamości – zarówno artysty, jak i jednostki.